Het is al weer een tijdje geleden dat ik geschreven heb. Ik merk aan mijzelf dat ik af en toe moeilijke momenten heb, dit is veelal na het eten, bij een stress moment. Deze momenten duren ongeveer een paar minuten en dan is dat gevoel van een sigaret moeten roken weg. Soms denk ik een hele ochtend of middag niet aan roken echt een heerlijk gevoel is dat. Jah het gaat steeds beter. Ik denk ook aan de positieve momenten en daar zijn er gelukkig meer van.
Ik krijg complimenten van mijn omgeving (tja de rokers) dat ze het knap vinden dat ik gestopt ben en dat ik bij hun kan zitten terwijl zij stevig door roken. Ik geef aan de rokers toe dat ik het eigenlijk ook knap vind van mijzelf. Ik vind het nu echt stinken en ik kan het niet roken bij mijzelf houden en begrip hebben voor de rokers. Ik ben er tenslotte zelf 1 geweest. (dat begrip is natuurlijk wel op een bepaalde hoogte) Ik denk nu wel shit ik rook dus nu wel mee van jullie als ik in die stinkrook zit...Wat een vieze gewoonte is dit, puur vergif in je lichaam pompen wat er absoluut niet in hoort.
Kan ik van een roker verlangen om rekening met mij te houden.. met een niet roker? Moet ik dit bij mijzelf houden, een compromis sluiten met de roker? Ik laat mij gedachten daar nog eens over gaan.
De niet- rokers ik wens jullie allen veel succes, en doorzettingsvermogen toe.
Gegroet,
Shapeshifter
maare je gaat goed hoor
